:: 25 Kasım 2017 Cumartesi

:

:

:
Karakter boyutu : 12 Punto 14 Punto 16 Punto 18 Punto
Yakup BONCUk Yakup BONCUk

GÖRME ENGELLİ BİR AİLENİN BİR YILDIR DİNDİRİLEMEYEN ACISI

18 Ekim 2017 Çarşamba 16:40

Zaman zaman  daha önceki aylarda ve haftalarda yazdığımız yazıların takibini yapıyorum.

Şöyle bir arşivi karıştırırken 14 Ekim 2016 tarihinde yayınlanmış bir yazım dikkatimi çekti. Konuyu tekrar araştırdım, soruşturdum. Maalesef  o zamanlar küçük bir ilgiden sonra bu yazının muhatapları unutulmuş.

Annenin doğuştan iki gözü görmüyor.

Dünyaya getirdiği ikiz kızlarının da ne yazık ki gözleri  ama.. yani görmüyor.

Böyle bir durumda ne yaparsınız?

Allah kimsenin başına vermesin ama, iki gözünüzün görmediğini bir düşünün.

Bir ailede bir kişi gözlerinden engelli olsa, o zaman diğer aile fertleri size yardım ederek hayatınızı pekala düzenli bir şekilde devam ettirebilirsiniz.

Ama 4 kişilik bir aile düşünün.Ve bu ailenin annesi ile iki evlatlarının doğuştan gözlerinin görmediğini  bilin.

4 kişilik ailede sadece babanın gözleri sağlam. Bu ailenin yaşamı, hayat düzeni nasıl olur?

Hele bir de maddi yönden büyük sıkıntı çekiyorsanız, o zaman nasıl bir yol izlersiniz?

Çocuklarınızın okuması için, devlete başvurup onların Görme engelliler okulunda eğitim almasını da isteyeceksiniz elbette.

Eğitim konusunda sıkıntı yok, ama bu 4 kişilik ailenin 3  görme engelli ferdinde sağlık problemi var.

Anne Raziye Boyacı, kendisindern vazgeçmiş. Ama ikiz kızlarının gözlerindeki yeni sorunlar ve gözbebeklerinin patlama noktasına gelip 14-15 yaşındaki bu ikiz kızları rahatsız etmeye başlamışsa o zaman bir anne olarak ne yapabilirsiniz?

Maddi yönden sıkıntınız var, ev kiranızı bile  Vakıftan istiyorsanız ve iki kızınızın ameliyatı için sizden 40-50 bin TL para isteniyorsa  ve bu parayı bulamamanın verdiği çaresizliği yaşıyorsanız ne düşünürsünüz?

BU ANLATTIĞIM AİLE DRAMI MAALESEF TARSUS'TA YAŞANIYOR.

Yeşilyurt mahallesinde bir vakıf evinde kirada oturan Boyacı ailesinin dramı onları yıllardır tanıyan beni çok üzmekte ve etkilemekte.

Anne Raziye Boyacı ağlamaklı bir şekilde  üzgündü.. Kızlarının gözbebeklerinin büyüdüğünü, patlama noktasına geldiğini ve acil ameliyat olmaları gerektiğini söylüyordu..

Baba Cuma bey olsun, anne Raziye Boyacı olsun, ağlamaklılar. Nedeni ise ikiz kızlarının gözlerindeki sorunun artık dayanılmaz acılar vermesi..

Doğuştan görme özürlü iki kız kardeş gözlerindeki rahatsızlığın büyümesi nedeniyle ameliyat olmak zorunda.

Anne Raziye Boyacı ile baba  Cuma Boyacı'nın çocukları olan Mihriban ve Berivan  adlı ikiz kardeşler, Adana Oğuz Kağan Köksal Görme Engelliler orta okulunda öğrenim görüyorlar.

Anne  Raziye Boyacı  çocuklarının durumunu anlatıyor..

“Kızlarım doğuştan görme özürlü. Bugün 15 yaşındalar. Bir aydır gözlerindeki rahatsızlık ve ağrıları arttı. Adana'da özel bir Göz hastanesine muayene ettirdik. Buradaki doktorlar Ameliyatın İstanbul'daki Dünya Göz Hastanesinde  yapılabileceğini bunun içinde kızlardan birine 30 bin, diğerine 20 bin TL ameliyat parası gerektiğini söylediler. Eşim sigortalı ama, bu hastanenin devletle anlaşması olmadığı için giderimizi devlet karşılamıyor.  Mihriban'ın göz tansiyonu yüksek göze tüp takılması ve tansiyonunun düşürülmesi gerekiyor. Sonra yapay göz takılacak. O zaman 2 metreye kadar görebileceği söyleniyor. Bunun için 20 bin TL istendi. Diğer kızım Berivan'ın gözündeki damarlarda bitişme varmış. Bunun ameliyat edilmesi gerekiyor. Bunun içinde 30 bin TL isteniyor. Ancak durumumuzu anlattık, çocuklarımın ikiz olması nedeniyle birini 16 bine, diğerini 24 bine indirdiler. Bu durumda bile 40 bin TL para isteniyor. Biz şu anki halimizle kirada oturup onu bile verecek durumumuz yok. Bunun için Tarsus Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma  Vakfından  yardım istedik. Ama Vakıf yetkilileri bu kadar parayı veremeyeceklerini bildirdi.

Hayırseverlerin, belediye başkanlarımızın,  Valimizin, Kaymakamımızın desteğini bekliyoruz.

Ne olur  kızlarımın  gözlerindeki rahatsızlığın büyümesini önlemek için yardım edin.

Çünkü çocukların acıdan dayanacak güçleri kalmadı.

Ameliyat olmazlarsa gözbebekleri tamamen alınacak ve bundan sonra görme imkanları hiç kalmayacak. Perişan ve zor durumdayız. Bize yardım eli uzatacak hayırsever kişi ve kuruluşların desteğini bekliyoruz”

İşte bir annenin çaresiz kalınca acı içinde söylediği sözler..

“Bu feryadı duyacak kimse yokmu” diye soruyor ve  insanları bu konuda duyarlı olmaya çağırıyoruz dedik. Birkaç kişi ilgilendi.  Kaymakam ve Vali beyde ilgilendi..

Hatta Kalkınma Bakanı Lütfi Elvan da ilgilendi..

O zaman herkes çok sevindi.

Kızlar kurtulacak diye sevindik.. Ama sonrası gelmedi.

Bu yaşananların üzerinden tam bir yıl geçti.

Kızlar bir yaş büyüdü. Gözlerindeki sorunlarda büyüdü..

Ama verilen sözler nedense tutulmadı!.

Yazık ki ne yazık!..

Paylaş:  Facebook Twitter Google
YAZARIN DİĞER YAZILARI