:: 30 Kasım 2021 Salı

:

:

:
Karakter boyutu : 12 Punto 14 Punto 16 Punto 18 Punto
Mustafa ERDOĞAN Mustafa ERDOĞAN

ÖLMEYE GÖR!

30 Temmuz 2021 Cuma 14:09

Bir aileden bir büyük ölmeye görsün.

Bunu daha evvelde geçenlerde yazmıştım. Bu konu çok önemli olduğu için daha detaylı paylaşmak istiyorum.

ZÜHTÜ GÜNAŞTI,  aramızdan ayrıldı. Yaklaşık 3-4 yıl evvel Kendisi vefat etti,  kardeşi VEHBİ GÜNAŞTI da rahatsızlandı..

50 yılı aşkın süredir çiftçiye hizmet eden, çiftçinin uğrak yeri olan bir fabrika (AKŞİF A,Ş.) geçtiğimiz günlerde kapısına kilit vurdu.  Kimse sanmasın bu basit bir şey diye. Yada ekonomik sıkıntıdan kilit vurulduğunu sanmayın. Nedeni başka.. Ben böyle tahmin ediyorum.

İşte durum böyle.

Bir büyük vefat edince bazı anlaşmazlıklar olabiliyor. Yada buna başka bir neden söyleyin.

Maalesef AKŞİF ÇIRÇIR A.Ş. kapandı. Artık Akşif’in önünde duran ,  pamuk , buğday yada soya indirmek için bekleyen traktör ve kamyonları göremeyeceğiz. O zamanki görüntüler insana ayrı bir güzellik veriyordu, zevk veriyordu.

AKŞİF, ÇİFTÇİNİN UMUT KAPISIYDI.

Bir çiftçi köyünden çıkarken, şehre gelirken “Vehbi beyin, Zühtü beyin yada vekilleri Aydın beyin yanına uğrarım” diye düşünerek Akşif’in kapısını çalardı.

ÇIRÇIR’I HEP ÇALIŞTI

Bundan 3-5 yıl evveline kadar yöremizde pamuk ekimi yok denecek kadar azaldı. Ama Zühtü ve Vehbi bey yine de çırçırlarını kapattırmadı.

                                   Dışarıdan pamuk getirtip yinede zararına da olsa çırçırı çalıştırdılar. Bunu yine köşemden yazmıştım.  O çırçırın çalışması hem zevkli hem de ekonomi açısından iyiydi. Pamuk ekilmez olunca kentimizdeki tüm çırçırlar kapanmıştı. Kentimiz genelinde 2-3 tane çırçır kalmıştı. Çalışanlardan biri de AKŞİF ÇIRÇIR  idi. Buranın ayrı bir güzelliği vardı.

Zühtü beyin suratı biraz asık gibi gözükse de iyi kalpliydi, can dostumuzdu.  Ama beklenmedik bir anda aramızdan ayrıldı. Sonra Vehbi bey rahatsızlanınca Akşif’e  kilit vuruldu.

Geçen gün bir çiftçiyi gördüm. Adı bende mahfuz.. Bu çiftçi kardeşim dedi ki:

“Akşif’in kapandığını duyunca hüngür hüngür ağladım, çünkü  içim yandı”

****

En az 100 kişinin, hatta bazı zamanlar 150 kişinin çalıştığı bir tesis kapandı. Ama yaralar hemen kapanmıyor. Bu unutulmayacak bir şey.

Fabrikanın müdürü AYDIN ÜSTÜNDAĞ tüm gençliğini bu tesise verdi. Zühtü beyin damadı olan Aydın bey tesisi ayakta tutmak için çok çalıştı.  Vehbi beyde eşinin amcasıydı. Hepsi pırlanta gibi insanlardı.

Biz  Zühtü beyden dolayı Aydın beyle çok görüştük. Aydın bey bu tesisin bel kemiğiydi.

Yıllar evvel istanbul’a giden Vehbi  bey orada da bir fabrika açmıştı. Ama sağlığı bozulunca   oradan elini erken çekti. Bugün Zühtü bey hak dünyasında ,Vehbi bey ise sağlık sorunu ile uğraşıyor. Sanırım aile bireylerinden kalanların aldığı kararla AKŞİF A.Ş. kapatıldı. Ama bu ailenin herkese  yaptıkları yardımlar unutulmaz.  Yaptırdıkları okullar, hayırseverlikleri , çiftçinin kalbindeki yerleri  unutulmaz.

BİR BÜYÜK GİDİNCE

Maalesef bir aileden büyük gidince kalanların işi kolay olmuyor ve böyle tesisler kapanıyor. En son kapanan Akşif A.Ş.’nin kapısına kilit vurmasına çok üzüldüm. Elimden bir şey gelmiyor.

AYDIN ÜSTÜNDAĞ da zaman zaman hastalandı. Kalp ameliyatı oldu. Bu tesisleri çalıştırmak uğruna sağlığını kaybetti. Zühtü bey vefat edince tesisi idare etmek, çiftçilerin işleri görmek kolay değildi. Akşif grubu düne kadar böylesine iyi ve güzel işler yaptı. Ama artık kapısı kilitli.

Ben bundan sonra VEHBİ GÜNAŞTI’ya, AYDIN ÜSTÜNDAĞ’a ve diğer ortaklarına  sağlıklı günler diliyorum. Fazla diyecek bir şey yok.

Artık geldik yolun sonuna.

 

BİR BU DEĞİL

Geçmişte de örnek var.

Karam Yağ fabrikası sahibi REŞAT  KARAMEHMET vefat etti.

Bankaları olan, Yağ sektöründe başarılı bir fabrikatördü REŞAT KARAMEHMET..

Yanlarında yüzlerce insan çalışırdı. Karam Yağ fabrikasının birde çırçırı vardı. Orası da kapandı. Artık İŞGEM olarak hizmet veriyor.

REŞAT KARAMEHMET ölünce varislerinden NİYAZİ KOLUKIRIK, bir süre Karam Yağ Fabrikasını çalıştırdı. Bir müddet sonra  o dev tesis de kapandı. Karam Yağ, Türkiye’nin gözbebeği, Tarsus’un öz tesisi idi. Orada da 500-600 kişi çalışırdı. Orası artık kapandı.

Yani bir aileden bir büyük ölmeye görsün. Büyük gidince kalanların işi zor.  Eldekini yaşatmak kolay değil.

Ben REŞAT KARAMEHMET’i çok severdim. Ben Bakkallar Odası başkanıyken 1970’li yıllarda kendisi ile iyi diyaloğumuz vardı. Bugün  REŞAT KARAMEHMET’e de Allah’tan rahmet diliyorum.

Büyük tesislerimiz bir bir kapanıyor, yenileri açılmıyor bu Tarsus’ta..

Nereden nereye?

MÜTEŞEBBİSLİK YOK

Tarsus’ta müteşebbislik yok.

Dedikodu, çekememezlik çok.

Bundan birkaç ay evveldi. Mersin yolundaki Karamehmetler’e ait  eski Çukurova fabrikasının  arazisi TMSF tarafından satıldı.  Burası çok da az paraya satıldı. Tarsus’tan kimse talip olmadı. 2-3 işadamı bir araya  gelse 70 milyon TL ‘yi bulan parayı ödenirdi. Hem de rahat alınırdı. Hatta Tarsus belediyesi, Mersin Büyükşehir Belediyesi  bile satın alabilirdi.

 Oysa o depoları yaptırmak bile daha pahalıya mal olur. Bırakın arsanın değerini. Onlarca dönüm arazi, içindeki depolar geçti gitti.  Verilen 70 milyona o dev depoları bile yaptıramazsınız bugün.. Tarsuslular sahip çıkmayınca  Mersin’liler aldı. Oysa orayı Tarsus’ta satın alacak bin tane zenginimiz çıkardı. İşte Tarsus’ta  Dedikodu, çekememezlik çok. O yüzden elimizdeki değerler gidiyor.

Parası olan bankaya koyuyor, yada başka iş yapıyor. Kimse memleketinin tesislerine sahip çıkmıyor.

Bunları hatırlatmak bizim işimiz.

Elbette herkesin parası pulu kendinin. Bizim cebimize giren çıkan yok. Ama memleket sevdası ile bunları yazıyoruz. Tarsus’ta  Dedikodu, çekememezlik çok olduğu sürece iki yakamız bir araya gelmez.. Ve  gelmiyor da....

YAZIK.. HEM DE ÇOK YAZIK!

 

Paylaş:  Facebook Twitter Google
YAZARIN DİĞER YAZILARI